مسئولای بهداشت گفتن بعد از اینکه آزمایش اولیه یه خانم تو لانگ آیلند مثبت شد، دارن تحقیق میکنن که آیا ویروس ناتوانکننده چیکونگونیا که از پشه منتقل میشه، داره تو نیویورک میچرخه یا نه.
با اینکه این ویروس تو ۲۰ سال گذشته حسابی تو بخشهایی از آمریکای جنوبی، آفریقا و آسیا بلا سر مردم آورده، ولی آمریکا انتقال محلی خیلی کمی داشته. آخرین باری که معلوم شد این بیماری به صورت محلی تو آمریکا منتقل شده، حدود ده سال پیش بود که کمتر از ۱۵ مورد تو فلوریدا و تگزاس پیدا شد.
اما یه خانم ۶۰ ساله تو شهرک همپستد، یه منطقهای تو شهرستان ناسائو که حدود ۳۰ کیلومتری شرق منهتنه، گفته که این ماه تو آزمایش اولیه، تست ویروسش مثبت شده. یه مقام شهرستان ناسائو گفته که نمونههای خونش برای تأیید نهایی تشخیص، به آزمایشگاه بهداشت عمومی ایالت تو آلبانی فرستاده شده.
دانیل دیسوزا، سخنگوی دپارتمان بهداشت، تو یه بیانیهای گفته: «دپارتمان بهداشت ایالت نیویورک داره در مورد یه مورد احتمالی ابتلا به ویروس چیکونگونیا که به صورت محلی منتقل شده، تحقیق میکنه. تا حالا هیچ مورد ابتلای محلی تو ایالت نیویورک گزارش نشده و خطر برای عموم مردم همچنان خیلی پایینه.»
این خانم تو یه مصاحبه، به شرط ناشناس موندن، گفته که اخیراً به هیچجا سفر نکرده و وقتی نتیجه آزمایش رو دیده، شوکه شده. اون گفته میخواسته تجربهاش رو به اشتراک بذاره، چون نگران بوده که این ویروس داره بیسر و صدا پخش میشه و ممکنه بقیه هم دارن مریض میشن. اون نگران بود که دکترا اصلاً چیکونگونیا رو به عنوان یه تشخیص احتمالی در نظر نمیگیرن.
اون گفته که یه ماه پیش، یعنی ۲۱ آگوست، مریض شده و دچار درد شدید مفصلی شده، که علامت اصلی چیکونگونیاست. میگه درد به پاها، مچ پا، زانوها، مچ دست، دستها و شونههاش، مخصوصاً شونه راستش، زده. میگه حس میکرد انگار شونهاش آتیش گرفته، تقریباً انگار داشتن از هم جداش میکردن.
چیکونگونیا به خاطر ایجاد درد مفصلی فلجکننده معروفه، که میتونه زود خوب بشه یا ماهها و حتی سالها طول بکشه و باعث افزایش ناتوانیهای جدید تو کشورهایی بشه که این بیماری توشون شیوع پیدا میکنه.
اگه تأیید بشه که این خانم چیکونگونیا داره، این یعنی یه خطر بهداشتی جدید از طرف حشرات تو منطقه نیویورک از راه رسیده. کنهها همین الانش هم یه خطر جدی برای سلامتی تو لانگ آیلند هستن و هر سال هزاران نفر رو با نیششون مریض میکنن. شهرستان سافک، که دو سوم شرقی این جزیره رو شامل میشه، بعضی سالها بیشتر از هر شهرستان دیگهای تو آمریکا موارد بیماری لایم داره.
لانگ آیلند همچنین کانون اصلی سندروم آلفا-گال هم بوده، یه نوع آلرژی به گوشت که به نیش کنه، از جمله کنه «لون استار» ربط داره. این نوع کنه حدود ۵۰ سال پیش به لانگ آیلند اومد و الان کنه غالب تو بخشهایی از شهرستان سافکه. به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲، بیشتر از ۳۷۰۰ مورد سندروم آلفا-گال تو این شهرستان شناسایی شده.
چیکونگونیا به خاطر تغییرات آب و هوایی که محدوده زندگی پشههای ناقلش رو گسترش داده، در سطح جهانی زیاد شده. چین امسال با یه شیوع بزرگ روبرو شده و این بیماری تو فرانسه و ایتالیا هم داشته میچرخیده. الان تو بیشتر مناطق کارائیب و آمریکای جنوبی و مرکزی بومیه.
این بیماری اولین بار اوایل دهه ۱۹۵۰ تو تانزانیا شناسایی شد. اسمش از زبانی میاد که اونجا صحبت میشه و معنیش میشه «همون چیزی که آدم رو از درد به خودش میپیچونه». این ویروس هر چند وقت یه بار باعث موجهایی از بیماری میشد. هند بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ یه شیوع گسترده رو تجربه کرد.
این بیماری از اواخر سال ۲۰۱۳ که تو جزیره سنت مارتین شناسایی شد، خودشو تو نیمکره غربی جا انداخت. کل کارائیب رو درنوردید و فقط تو همون سال اول، صدها هزار نفر رو مریض کرد. نیویورکیهایی که از سفر برمیگشتن، گاهی وقتا ویروس رو با خودشون به خونه میاوردن، ولی علائم کمی از انتقال محلی وجود داشت.
قبلاً فکر میکردن نیویورک نسبتاً از چیکونگونیا در امانه، تا حدی به این خاطر که پشهای که به نظر میرسید ناقل اصلیه، یعنی آئدس اجیپتی یا همون پشه تب زرد، به طور طبیعی اونجا پیدا نمیشه. اما روز به روز، یه پشه دیگه به اسم آئدس آلبوپیکتوس، که به پشه ببر آسیایی معروفه، داره باعث شیوع چیکونگونیا میشه. این پشه یه تازهوارده تو آمریکا، ولی الان محدوده زندگیاش تا بخشهایی از نیویورک هم رسیده.
این خانم اهل شهرستان ناسائو گفته که بیماری اخیرش باعث درد مفصلی اونقدر شدیدی تو شونهاش شده که برای خوابیدن یا انجام هر کاری به سختی میفتاده. با اینکه اون درد آتیشی یه کم کمتر شده، ولی هنوزم به خاطر درد کف پاش، تو راه رفتن مشکل داره.
دکتر بروس فاربر، متخصص بیماریهای عفونی تو نورثول هلث، بزرگترین سیستم بیمارستانی ایالت، گفته که اگه چیکونگونیا به نیویورک رسیده باشه، ممکنه یه پشه آلوده یواشکی با یه هواپیما اومده باشه.
اون گفته: «پشهها گاهی وقتا تو چمدون یا تو هواپیماها حمل میشن.»
اون با اشاره به اینکه مالاریا هم گاهی وقتا به همین شکل به صورت محدود پخش میشه، یه پدیدهای که بهش میگن «مالاریای فرودگاهی»، گفت: «این محتملترین راهه.»